هشت الهفت

همه چیز یک جور هشت الهفت است مثل این مطالب

داستان زندگی

به طور اتفاقی شبکه تماشا را می دیدم، سریال هانیکو نشون می داد. قبلا که کوچک تر بودم این سریال رو اینقدر درک نمی کردم. این بار که دیدم باورم نمی شد که این قدر فرهنگ آسیایی ها شبیه به هم باشد. در این قسمتی که من می دیدم، "میتسو" خواهر "هانیکو" دوران بارداری خودشو طی می کرد. اما مادر شوهر "میتسو" تا نفس آخرش ازش کار کشید طوری که واقعا بیهوش شد. هانیکو از مادرش می خواست که میتسو رو به خونه خودشون بیارن. اما مادرش فقط در جواب می گفت خانواده دختر حقی ندارند باید مادرشوهر میتسو اجازه بده. هانیکو کلی عصبانی شد و اصلا این موضوع براش قابل فهم نبود. وقتی بچه میتسو به دنیا آمد اولین سوالی که میتسو پرسید جنسیت بچه بود. وقتی شنید پسر به دنیا آورده گفت: "خیلی خوشحالم که پسر دارم. دخترها خیلی بدبخت هستند." سریال ادامه داشت و غمگین هم داشت طی می شد. یک جاهاییش که واقعا حرص بیننده رو در می آورد و واقعا غیر قابل تحمل بود.

با اینکه سریال هانیکو فکر کنم برای 30-40 سال پیش باشه و وضعیت الان ژاپنی ها خیلی تغییر کرده اما هنوز در ایران همچون گذشته زنها حقی ندارند. زنها در جایی مثل ایران صد سال دیگر هم بگذرد، همیشه شهروند درجه 2 محسوب می شوند. قوانین ما (چه مدنی چه قوانین شرعی و عرفی) همه مردانه هستند. در هر امری حق با مرد و خانواده اوست. من هم از این تریبون اعلام می کنم که اصلا دوست ندارم دختر داشته باشم.

  
نویسنده : هشت الهفت ; ساعت ۱۱:٠٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ اسفند ۱۳٩۱
تگ ها : اجتماعی